O GOJU-RYU KARATEU

Gōjū-ryū (剛柔流), "tvrdo-meki stil" na japanskom, jedan je od glavnih tradicionalnih okinavljanskih karate stilova. U svetu je to jedan od najpoznatijih i najčešće praktikovanih stilova i sačinjen je od kombinacija tvrdih i mekih tehnika. Gō, što znači tvrdo, teško, odnosi se na tehnike zatvorene ruke ili ravne linearne napade; jū, što znači mekano, odnosi se na otvorene tehnike i kružne pokrete. Osnovao ga je Čođun Mijađi (Chojun Miyagi) 1929. godine. Njegov učenik, Gogen Jamaguči (Gōgen Yamaguchi) osniva "Svejapansku Goju kai" organizaciju, članicu Japanske karate federacije (JKF) i Svetske karate federacije (WKF). Jedan od njegovih najboljih učenika je upravo Šuđi Tasaki koji kasnije podučava i Jamagučijevu decu. Tokom američke okupacije Japana, krajem Drugog svetskog rata, jedan broj američkih marinaca je počeo da dolazi kod Jamagučija i uči Goju-ryu karate. Najpoznatiji od njih je Piter Urban (Peter Urban) koji uvodi Goju-ryu u američku ratnu mornaricu u kojoj se ovaj stil praktikuje i danas.

Godine 1972. hanši Šuđi Tasaki osniva Goju-ryu karate do SEIWAKAI organizaciju 

Gōjū-ryū uključuje kružne i linearne kretnje u nastavni plan i program, kombinujući teške udarne napade poput udaraca i bliskih udaraca rukom sa mekšim kružnim tehnikama otvorenih ruku za napad, blokiranje i kontrolu protivnika, uključujući poluge borbu i bacanja. Glavni akcenat stavljen je na pravilno disanje u svim katama, a posebno u Sančin kati koja je jedna od dve osnovne kate ovog stila, od ukupno dvanaest kata. Goju-ryu praktikuje metode koje uključuju jačanje i kondicioniranje tela, pristup borbi (blizina protivniku, proizvodnja sile itd.) i vežbe sa sparing partnerima.

​